บทที่ 25 ยิ่งกว่าเสียใจ

แสงอรุณยามเช้าต้อนรับวันใหม่สาดส่องเข้ามาภายในห้องนอนสีเทา เผยให้เห็นสองร่างกำลังนอนกอดก่ายกันเกลียว

ดวงตาคมเริ่มตอบสนองต่อแสงแดดที่ทแยงผ่านหน้าต่าง ก่อนจะปรือขึ้นมาอย่างงัวเงีย ร่างสูงจึงเริ่มขยับตัวในเวลาต่อมา แต่ยังขยับได้ไม่ถึงไหน ก็ล้มพับลงมาที่เตียงใหญ่อย่างหมดแรง

ความปวดเมื่อยตามร่างกายเริ่...