บทที่ 28 สับสน

ปากหยักคลี่ยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ เมื่อคนที่ใจมันเรียกร้องหาตลอดเวลามาให้พบหน้าอีกครั้ง

กิริยาท่าทางที่ภูผาแสดงออกมานั้น เขาจะรู้มั้ยว่ากำลังทำร้ายใครอีกคนให้เจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ไอรดารีบกลืนก้อนสะอึกลงคออย่างน้อยเนื้อต่ำใจ ไม่ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงไปขนาดนั้น เขาก็ยังรักเพื่อนเธอไม่มีวันเสื่อมคลา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ