บทที่ 43 ถ้ายังไม่แน่ใจ...อย่ารั้งกันไว้เลย

    คำบอกกล่าวของกรวิทย์ก่อนหน้านี้ทำให้ความน้อยเนื้อต่ำใจและความเสียใจถาโถมซัดเข้ามาหาเธออีกครั้ง ดวงตากลมโตหันขึ้นไปสบกับดวงตาคมด้วยแววตาสั่นระริก ที่ผ่านมาเธอคงเป็นตัวตลกในสายตาเขามาตลอด...ช่างน่าสมเพศนัก

ภูผางงกับสถานการณ์ตรงหน้าเป็นอย่างมาก นี่มันเกิดอะไรขึ้น...ทำไมไอรดาถึงมองเขาด้วยสายตาเช่นน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ