บทที่ 100 ได้เวลาเช็คบิล (3)

แววตาเข้มมองตามคนของตนที่พากันเดินออกไปอย่างเงียบ ๆ พัทธดนย์ข่มอารมณ์ให้เย็นลง ตอนนี้เขาทำได้เพียงแค่รอ…รอให้คนร้ายติดต่อมาว่าต้องการอะไรจากเขากันแน่

"ไอ้ติณห์ ไอ้วิน กูกลัวเหลือเกิน กลัวว่ามันจะฆ่าเมียกูทิ้งเพื่อเอาคืนกู"

"ใจเย็น ๆ กูว่ามันไม่ฆ่าหรอก มันต้องติดต่อมาแน่เพื่อต่อรองเรา"

"แล้วคนก็กำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ