บทที่ 6 เสน่ห์แสนร้าย (3)
Chapter 3
เสน่ห์แสนร้าย (3)
หญิงสาวเรียกสติที่กำลังกระเจิดกระเจิงกลับมา ก่อนขยับขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว เพื่อความปลอดภัยจึงต้องอยู่ให้ห่างจากมนุษย์ผู้ชายตรงหน้าเข้าไว้ จะต้องไม่หวั่นไหวไปกับเสน่ห์ล่อหลอกตรงหน้า เพราะเขาเคยพูดใส่หน้า ไม่มีวันที่จะสนใจผู้หญิงเช่นหล่อนแน่นอน
“สะ…เสร็จ…แล้ว…กะ…ก็…ไปอาบน้ำสิคะ…จะได้…คุยงานกัน”
เขาหัวเราะกับน้ำเสียงตะกุกตะกักราวสมองเสียหายจากพลังทำลายล้าง ก่อนจะยกน้ำขึ้นดื่มด้วยลีลาเซ็กซี่ขยี้ใจ หล่อนมองลูกกระเดือกที่ขยับตามจังหวะพร้อมกับเสียงกลืนน้ำลงคอ อยากจะบ้าตาย นี่เขาจะอ่อยกันไปถึงไหน ทั้งที่ปากบอกว่าหล่อนไม่ใช่สเปคเขาสักนิดเดียว
“ใครบอกว่าเสร็จ มันยังไม่ครบเซ็ทน่ะ พี่ต้องไปว่ายน้ำต่อ”
“อะ…อะไรนะคะ!”
หล่อนทำท่าหัวเสีย เขาจึงพยักพเยิดไปทางนาฬิกาอันใหญ่ที่ติดอยู่กับฝาผนัง
“ใครกันแน่ที่ผิดเวลาน่ะฮึ พี่นัดเธอสิบโมงเช้า แล้วเธอโผล่หัวมาทำไมตั้งแต่ไก่โห่ ช่วยไม่ได้ รอไปก่อนจนกว่าจะได้เวลา”
หล่อนมองตาม…จริงด้วย ตอนนี้ยังไม่เก้าโมงเช้าเลยด้วยซ้ำ แต่เพราะคิดเองเออเองฝ่ายเดียวว่ารีบมาจะได้รีบคุยให้จบ ๆ เพราะหล่อนมีนัดช่วงบ่าย แล้วตอนนี้ก็เถียงเขาไม่ขึ้นด้วย
“ก็…เอ่อ…ลูกปลามีนัดตอนบ่ายค่ะ เลยรีบมาเพราะคิดว่าพี่แสนว่างทั้งวัน”
เขามองมาด้วยสายตาไม่น่าไว้วางใจ ริมฝีปากหยักสวยราวรูปปั้นยกยิ้ม ยามจ้องหน้ารูปไข่ที่วันนี้ไร้แว่นสายตาบดบัง
“แล้วคิดว่าพี่จะปล่อยกลับไปง่าย ๆ หรือเปล่า…หืม…เด็กโง่”
“หมะ…หมายความว่าไงคะ!”
“โทร.ไปยกเลิกนัดซะ นี่คือคำสั่งของท่านประธาน”
เขาเดินไปคว้าผ้าขนหนูมาเช็ดเหงื่อตามใบหน้าและซอกคอ ในขณะที่เปมนีย์เดินตามไปขวางหน้าอย่างไม่พอใจ
“นี่มันวันหยุดลูกปลานะคะ พี่แสนไม่มีสิทธิ์มาออกคำสั่งในวันหยุดแบบนี้!”
เขาทำเป็นไม่ฟัง เดินหนีไปยังประตูที่เชื่อมกับสระว่ายน้ำ เปมนีย์เดินตามออกไป เขาเดินไปหยุดอยู่ตรงโต๊ะริมสระ หล่อนหน้าเหวอกำเดาแทบพุ่งเมื่อเขาถอดเสื้อและกางเกงวอร์มขายาวออกหน้าตาเฉย เหลือเพียงกางเกงว่ายน้ำที่ซ่อนอยู่ข้างใน กายกำยำและก้นแน่น ๆ ดึงดูดให้หล่อนมองตามทุกการเคลื่อนไหวนั้น เขาเดินไปอาบน้ำชำระล้างคราบเหงื่อไคลก่อนลงสระ ยิ่งทำให้เนื้อผ้าลื่น ๆ นั้นแนบลู่กับกายท่อนล่างมากขึ้นไปอีก
หล่อนเหมือนสาวโสดจอมหื่นที่ชอบมองผู้ชายหุ่นน่ากิน จับจ้องมองกายท่อนบนที่เปลือยเปล่าอยู่ภายใต้สายน้ำจากเรนชาวเวอร์ แววตาอยากรู้อยากเห็นมองตรงเป้ากางเกงที่นูนเด่นจนเห็นชัดเจนเป็นรูปร่างของช้างน้อยที่ยังไม่กลายร่าง และเหมือนเขาจะรู้ว่าหล่อนจ้องอะไรจนน้ำลายหก จึงทำเป็นหันหน้ามาทางคนที่ยืนมองแล้วทำอ้อยอิ่งอาบน้ำอยู่อย่างนั้น ไม่ยอมลงสระเสียที
“มองอยู่นั่นล่ะ เข้ามาจับเลยมั้ยล่ะครับ”
เขาตะโกนท้าทาย ทำให้เปมนีย์รีบหันหลังหนี หน้าแดงร้อนผ่าวไปกับหุ่นแสนยั่วใจจนอยากพุ่งเข้าไปซุกซบ หล่อนได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ ดังอยู่ข้างหลัง ตามมาด้วยเสียงสายน้ำกระจายที่มีคนกระโดดลงไป เมื่อหันไปมอง ก็เห็นเงาไหว ๆ ว่ายดำน้ำไปยังอีกฝั่งของสระ หล่อนมองด้วยแววตาละห้อย เพราะในวันหยุดเช่นนี้หล่อนจะออกกำลังกายด้วยการว่ายน้ำ หากวันนี้พัทธดนย์ไม่นัดให้มาหา ป่านนี้หล่อนคงแหวกว่ายอย่างมีความสุขอยู่ในสายน้ำที่บ้านของตน
ชายหนุ่มโผล่หัวขึ้นมาเหนือผิวน้ำ มือใหญ่ลูบใบหน้าคมคร้ามแล้วมองมายังคนที่ยืนอยู่ขอบสระ
“จะลงมาเล่นน้ำด้วยกันมั้ย ยังเหลือเวลาอีกตั้งเยอะกว่าจะถึงเวลานัดของเรา”
