บทที่ 72 ศัตรูในเงามืด (1)

เปมนีย์เดินถอยห่างมาอย่างเงียบ ๆ ไม่อาจทนมองภาพบาดตาบาดใจได้ หล่อนแค่ไปส่งพี่ชายที่สนามบินเพราะเขามีธุระด่วน ตั้งใจจะกลับมาดูพัทธดนย์เพราะเป็นห่วงเขาที่ยังหลับไม่ตื่น และที่ไม่รับสายก็เพราะว่าลืมโทรศัพท์ไว้ในรถ ไม่คิดเลยว่าการย้อนกลับมาจะทำให้ได้เห็นพฤติกรรมของสองคนเมื่อยามลับหลัง ความสนิทสนมจนเกินง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ