บทที่ 75 ศัตรูในเงามืด (4)

ปฏิพัทธ์เอ่ยแทรกทั้งที่เปมนีย์ยังไม่ทันถามไถ่ ในความงุนงงของหญิงสาว พัทธ์ดนย์ก็ลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ มองหน้าคนที่ยืนนิ่งอยู่ปลายเตียง

"หึ คุณคงผิดหวังไม่น้อย ที่ผมดันตายยาก มือปืนมันดันกระจอก ถ้าเป็นผมจะตามไปปิดจ้อบโทษฐานที่ทำงานพลาด ก่อนตำรวจจะหาตัวมันเจอ"

ปฏิพัทธ์กระตุกยิ้ม มองคนที่เคยน่าเกรงขาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ