บทที่ 88 โซ่สวาทจากซาตาน (2)

ที่หน้าห้องพยาบาลไม่มีใคร หากแต่เปมนีย์ก็กลัวว่าจะมีคนเดินมาเห็น จึงพยายามบิดข้อมือหนีพันธนาการอุ้งมือแกร่ง

"ปล่อยค่ะ ลูกปลาจะไปทำงานต่อ"

"เห็นลูกน้องเธอบอกว่าไม่สบาย เป็นอะไรมากหรือเปล่า"

หล่อนนิ่งเงียบขบกรามแน่นเพื่อข่มอาการไม่ปกติ ความรู้สึกตีกันเป็นสองอย่าง ระหว่างปกปิดต่อไป หรือควรจะบอกเขาไป...