บทที่ 13 บทที่ 2 ข้อเสนอการเป็นเด็กเลี้ยง (7) NC25+
“อ๊า...อย่าดิ้นอย่างนั้นสิไอลดา เธอกำลังทำให้ฉันทรมานนะ” วิคเตอร์กัดฟันกรอดเมื่อร่างบอบบางยังคงดิ้นไปมาแต่มันยิ่งปลุกความต้องการของกายแกร่งให้ลุกโชน
“ก็ไอเจ็บ” ไอลดาจิกเล็บลงบนบ่าแกร่งเพื่อระบายความเจ็บปวดออกมา จนกระทั่งรับรู้ว่ามือหนาของชายหนุ่มกำลังเคล้นคลึงอกอวบอยู่เพื่อกระตุ้นความต้องการของสาวร่างเล็กให้ลุกโชนไม่ต่างจากเขา
“อื้ม...”
“ดีขึ้นไหม” วิคเตอร์กัดฟันถามขณะที่ขมับข้างมีเหงื่อไหลออกมามากมายเพราะกำลังสะกดกลั้นตัวเองไม่ให้ทำรุนแรงกับสาวสวยใต้ร่าง มิเช่นนั้นเธออาจจะเกลียดเซ็กซ์ไปตลอดชีวิต
“อืม...” ใบหน้าหวานพยักหน้าเพื่อให้สัญญาณกับชายหนุ่มว่าร่างกายของเธอพร้อมแล้ว แม้จะมีความเจ็บบ้างแต่ความเสียวซ่านบางอย่างก็เข้ามาแทนที่แล้ว
มุมปากหยักยกขึ้นเมื่อคนตัวเล็กให้สัญญาณว่าเธอพร้อมกับบทรักที่เขาจะเป็นผู้มอบให้แล้ว หัวใจหนุ่มลิงโลดอย่างบอกไม่ถูก ไอลดาสวยเหมือนนางฟ้า แต่ร่างกายของหญิงสาวเหมือนแม่มดที่ทำให้เขาลุ่มหลงจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น หลงขนาดที่ว่าอยากได้มาเลี้ยงดูจนยอมรับข้อเสนอของเธอแบบไม่เกี่ยงงอน และเงินแค่นี้เมื่อเทียบกับการได้กินเนื้อนางมันก็คุ้มเสียยิ่งกว่าอะไร
“ฉันเริ่มเลยนะ”
“อืม...” ดวงตากลมโตที่มีแพขนตาหนาหลับลงเมื่อรับรู้ว่าคนตัวโตกำลังขยับสะโพกเข้าออกช้าๆ จนหญิงสาวต้องกัดปากตัวเองเพื่อระบายความเสียวซ่านที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมา
“เสียวจัง...”
ปากเล็กเผยอขึ้นมาร้องบอก มาเฟียหนุ่มที่มองอยู่ก็รู้สึกว่าเลือดในกายมันเดือดพล่าน ใบหน้าคมคายเหยเกเมื่อช่องทางรักมันบีบรัดตัวตนเขามากขึ้นเรื่อยๆ แต่มันกลับเป็นความเจ็บปวดที่แสนมีความสุขอย่างที่ไม่เคยได้รับจากผู้หญิงคนไหนมาก่อน
“ห...รัดแน่นเป็นบ้าเลยไอ...ฉันเสียวจนอยากจะแตกแล้ว”
“อย่านะคะ ไอยังไม่ได้เริ่มกินยาเลย” ไอลดาร้องทักเพราะเธอเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรกและไม่ได้เตรียมตัวกับการทานยาคุมมาก่อน
“ค่อยกินยาคุมฉุกเฉินเอานะ วันนี้ถ้าไม่ให้ฉันแตกในตัวเธอฉันคลั่งตายแน่” เสียงเข้มบอกอย่างกระเส่าเมื่อรับรู้ว่าร่างกายสวยของไอลดามันมีอิทธิพลต่อร่างกายของเขาเหลือเกิน
ร่างบอบบางนอนเย้ายวนอยู่บนเตียงกว้างมันทำให้มาเฟียหนุ่มอดใจที่จะกระแทกกระทั้นเข้าสู่กายสาวรุนแรงมากขึ้น ใบหน้าคมสันนิ่วหน้าอย่างเจ็บปวด เมื่อเอ็นร้อนครูดไปตามโพรงสาวอย่างถี่รัว
“อ๊ะ...อย่ากระแทกแบบนั้นมันลึก” มือเล็กดันแผงอกกว้างเพื่อยั้งอารมณ์ของชายหนุ่มไม่ให้เขาทำรุนแรงกับเธอ จนร่างกายสาวรู้สึกเจ็บขึ้นมา อารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นทำให้เขาไม่สามารถยับยั้งความต้องการของตัวเองได้
“ลึกสิ...ฉันชอบ...อย่าต่อต้านฉันไอลดา เพราะตอนนี้ร่างกายของเธอมีฉันเป็นเจ้าของ ฉันจะทำยังไงกับร่างกายนี้ก็ได้ อ๊า...” เสียงเข้มบอกอย่างออกคำสั่งเพราะว่าเขาไม่ชอบให้ใครมาขัดใจรวมทั้งไอลดาด้วย
ดวงตากลมโตมีน้ำตารื้นขึ้นมาเมื่อกำลังเจ็บจากความรุนแรงของชายหนุ่ม แม้มันจะมีความเสียวซ่านแต่ยิ่งชายหนุ่มกระทำรุนแรงเธอก็เจ็บที่ช่องทางรักทุกครั้งที่กายหนาขยับเข้าออก
“เจ็บ...อ๊า” แม้ไอลดาจะร้องขอความเห็นใจจากมาเฟียหนุ่ม แต่เขาหาได้สนใจไม่ เมื่อมือหนาจับร่างกายสาวพลิกไปมาราวกับตุ๊กตา จนกลับมาคิดว่าเธอเองก็มีชีวิตทำไมทำราวกับเธอไม่มีหัวใจไม่มีความรู้สึกเจ็บปวด คิดถูกแล้วหรือไม่ที่ทำงานแบบนี้
“อย่าพูดมากไอลดา ถึงยังไงคืนนี้ฉันก็จะเอาเธอทั้งคืน ครางเรียกชื่อฉันก็พอ” มือสากรวบเรียวขาเล็กทั้งสองข้างพาดบ่าจากนั้นเขาโถมสะโพกเข้าใส่ช่องทางรักให้ลึกมากยิ่งขึ้น กายสาวเริ่มผ่อนคลายเนื่องจากปรับความยิ่งใหญ่ได้แล้วถึงแม้จะยังคงคับแน่นมากๆ ก็ตาม
“อื้อ...วิคเตอร์...ไอไม่ไหว”
ขาเล็กรู้สึกอ่อนแรงเพราะต้องยกค้างไว้นาน และยิ่งรูปร่างของชายหนุ่มใหญ่โตจนคนตัวเล็กเกิดความเมื่อยล้าไปหมดทั้งตัวแต่มาเฟียหนุ่มก็ยังไม่ปล่อยให้สาวร่างเล็กได้พัก แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อตอนนี้เธอเข้ามาอยู่ในฐานะเด็กของเขา หรือเรียกง่ายๆ ว่านางบำเรอชั่วคราวที่เขายังไม่เบื่อ
“อ๊ะ”
มือหนาจัดการรวบร่างบอบบางแล้วอุ้มเธอเอาไว้ในอ้อมกอดในท่าลิงอุ้มแตงโดยที่ยังไม่ถอดถอนตัวตนออกสร้างความเสียวซ่านให้กับสองหนุ่มสาวเป็นอย่างมาก ท่าโลดโผนมาพร้อมกับความหวาดเสียวทั้งกลัวตกและเสียวเบื้องล่างที่มีคนกำลังกระแทกสอดใส่เข้ามาไม่หยุดพัก
“อ๊า...ไอเสียวนะ”
“ฉันอยากให้เธอเสียวมากๆ ไอลดา” วิคเตอร์จ้องมองปากกระจับของสาวร่างเล็กจนนึกครึ้มอยากจะจูบขึ้นมาเพราะปากของเธอมันอวบอิ่มจิ้มลิ้มน่าลิ้มลอง แต่นึกขึ้นได้ว่าเขาจะไม่จูบกับใครง่ายๆ จะจูบเฉพาะกับคนที่จริงจังแล้วเท่านั้นซึ่งมันไม่ใช่กับผู้หญิงคนนี้ ไอลดาเป็นเพียงเด็กที่เขาอยากนอนด้วย เธอมีหน้าที่ปรนเปรอความสุขให้กับเขาเท่านั้น ส่วนเรื่องหัวใจมันไม่มีทางเป็นไปได้
