บทที่ 70 บทที่ 9 เป็นอิสระ (7) จบตอน

      “มึงไม่คิดจะช่วยกูหน่อยเหรอวะ” วิคเตอร์หันไปมองเพื่อนตาปริบๆ แม้วันก่อนจะทะเลากันแทบตายแต่สุดท้ายคำว่าเพื่อนมันก็โกรธกันได้ไม่นานหรอก

“ทำไงได้วะ พ่อกูกับพ่อมึงเลือกแล้ว”

“พี่วิคขา...เราไปกินข้าวกันเถอะค่ะ ไลลาหิวแล้ว” ไลลาที่มองวิคเตอร์ตลอดการประชุมเมื่อจบวาระเธอก็รีบปรี่เข้ามาจับที่ต้นแขนขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ