บทที่ 92 บทที่ 13 กล้ำกลืนฝืนทน (2)

      “ไอกินข้าวเย็นมาหรือยังครับ” ณปุณบอกพร้อมกับจ้องมองใบหน้าหวานที่เปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา ใครกันที่ทำให้สาวน้อยที่มีแต่รอยยิ้มอย่างไอลดาต้องร้องไห้

“กินมานิดหน่อยค่ะ แต่ไอไม่ค่อยหิวนะคะ” ไอลดาเงยหน้ามองคนที่เธอรักเหมือนพี่ชาย ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนสิ่งที่ไอลดาให้ณปุณได้ก็มีแค่คำว่าพี่ชาย อีก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ