บทที่ 37 ภายใต้รอยยิ้มที่มีคราบน้ำตา

“ได้สิ เดี๋ยวผมโอนเงินทั้งหมดให้แล้วกันนะ ถ้าคุณออกไปแล้วก็ฝากคีย์การ์ดไว้ที่นิติได้เลย” จิณณ์เอ่ยออกมาราวกับว่าไม่รู้สึกอะไร ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วเขาสงสารเธอไม่น้อย แต่ความสงสารมันไม่ควรจะอยู่ในสมการนี้ตั้งแต่ต้น

“ค่ะ มีเรื่องแค่นี้ใช่มั้ยคะ ฉันจะได้ไปเก็บของ” เฌอวีเอ่ยออกมาด้วยเสียงห้วน เธอไ...