บทที่ 59 59

“งั้นเธอก็อย่าร้องสิ” เขาสั่งเสียงจริงจัง ซึ่งเธอก็พยักหน้าหงึกหงัก จนชายหนุ่มยอมยกมือออกปล่อยให้ปากเธอเป็นอิสระ

และทันทีที่เขาปล่อยมือออก เธอก็ใช้ฟันคมๆกัดเข้าที่แขนชายหนุ่มเต็มแรง แต่เขากลับไม่ยอมสะบัดออก

“...” ไม่มีแม้แต่คำอุทานที่แสดงถึงความเจ็บปวด มีเพียงแววตาเท่านั้นที่ทอดมองมายังเธอนิ่งนาน ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ