บทที่ 92 92

มือใหญ่ดึงร่างบางมาปะทะอกกว้าง เธอเบิกตาโพลงเมื่อสบกับดวงตาดุดันที่แฝงไว้ด้วยความต้องการบางอย่าง

“อะเอ่อ...ฉันขอโทษค่ะ”

“สายไปแล้วคุณลี” เขาจบประโยคนี้ด้วยการดูดปากเธออย่างรุนแรง

จุ๊บ...

จูบขยี้ที่ทำเอาเธอแทบลืมหายใจ ริมฝีปากบางแตกจนได้กลิ่นคาวเลือดในปาก ฝ่ามือหนาลูบไล้แผ่นหลังนวลเนียนแล้วลามไปบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ