บทที่ 16 เจ็บมั้ยคะ

ประตูห้องพักฟื้นวีไอพีถูกผลักเปิดออกด้วยความรีบร้อน น้ำอิงในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงวอร์มที่ดูทะมัดทะแมงก้าวพรวดเข้ามา ใบหน้าหวานตื่นตระหนกจนไม่มีสีเลือด แววตาของเธอกวาดมองไปที่เตียงทันที

วิศนอนหลับตาพริ้ม คิ้วยังขมวดเข้าหากันนิดๆ นพนั่งเฝ้าอยู่เงียบๆ ที่โซฟา พอเห็นน้ำอิงเดินเข้ามาก็แทบจะถลาเข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ