บทที่ 37 รางวัลของคนเก่ง

"อ๊ะ คุณวิศ เบาหน่อยค่ะ มันลึก"

น้ำอิงร้องเสียงหลง สองมือป้อมจิกขยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ ใบหน้าหวานเชิดขึ้นรับสัมผัสที่แปลกใหม่และรุนแรงเกินกว่าที่คิดไว้ ความเจ็บปวดจากการถูกรุกล้ำในคราแรกเริ่มถูกแทนที่ด้วยความซ่านสยิวที่แล่นพล่านไปทั่วร่างกายจนเธอเผลอขยับสะโพกตอบรับจังหวะของเขาอย่างลืมตัว

พีรวิศ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ