บทที่ 322

ชื่อ ‘แดเนียล’ ทำให้สีหน้าของอเล็กซานเดอร์เปลี่ยนไปทันที

ทุกคนรู้ดีว่าความบาดหมางอันขมขื่นระหว่างชายสองคนนี้จบลงด้วยชัยชนะของอเล็กซานเดอร์เมื่อหลายปีก่อน

แต่การมีอยู่ของแดเนียลคือเครื่องย้ำเตือนว่าอเล็กซานเดอร์เคยถูกทอดทิ้ง—เป็นรอยด่างพร้อยที่เขาไม่มีวันลืมเลือน

เขาหรี่ตาลงเล็กน้อยขณะหันไปมองโซฟี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ