บทที่ 45 ไม่เคยลืม

"ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้คะ" ร่างเล็กบ่นชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่จริงจังนักเมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีของเขา แม้เธอจะซื้อข้าวมาให้เขากินแล้วแต่ร่างกายของชาร์วีที่ไม่ค่อยได้กินอะไรตรงเวลาเท่าไรก็มีปฏิกิริยาต่อต้านอย่างเห็นได้ชัดเจน

"คงเพราะเธอไม่อยู่มั้ง" ชาร์วีตอบกลับเสียงเบาพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ