บทที่ 109 บทที่ 17 Over time [5]

“สองได้ไหม”

“คุณ...อื้อออ”

เสียงกระเง้ากระงอดของเธอถูกเขาปิดกั้นเอาไว้ด้วยริมฝีปากพร้อมกับมือไม้ที่ลูบไล้เรือนร่างในอ้อมแขนอย่างต้องการจะปลุกความปรารถนาในกายเธอให้ลุกโชนขึ้นมาพร้อมกัน

“เถอะนะเด็กดี

แล้วเดี๋ยวฉันจะรีบกลับไปส่ง”

ถามเหมือนรอคำอนุญาตแต่กลับดึงชายเสื้อของเธอออกจากเอวกระโปรงไปพร้อม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ