บทที่ 42 เสือร้าย - 41 ใจ๋เหนื่อยแล้ว

ฉันพยายามมองหาใครสักคนที่อยู่แถวนี้แต่ไม่มีใครเลย ซึ่งมันก็ปกติอยู่แล้วที่สวนหลังบ้านไม่ค่อยมีใครผ่านมาเท่าไรฉันถึงมานั่งที่นี่ เพราะมันเงียบสงบ 

“ตอนหมั้นก็บังคับพอไม่ต้องการแล้วคิดว่าจะผลักไสฉันไปให้ใครก็ได้ ง่าย ๆ แบบนี้เลย?” ฉันเม้มปากแน่นเมื่อได้ยินสิ่งที่คนตรงหน้าพ่นออกมา

แต่อยากให้พี่เสือย้อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ