บทที่ 47 ย่อมดีเสมอ

“ไม่เป็นไรนะพี่ชาย เดี๋ยวมันก็ผ่านไป” เธอเอนศีรษะมาบนไหล่ของผม แล้วก็โยกตัวไปมาราวกับขับกล่อม

ผมรับรู้ได้ถึงความห่วงใยจากมีดาว เธอมักใช้ความสดใสกลบเกลื่อนความกังวลใจที่มี ผมยกมือขึ้นลูบต้นแขนของน้องสาวแล้วโยกตัวตามเธอ

ไม่มีคำพูดปลอบใจใด ๆ ออกมาอีก มีเพียงอ้อมกอดอันอบอุ่น และความรู้สึกหนักอึ้งท...