บทที่ 62 สภาวะทิ้งตัว

ผมเริ่มเข้าใจจากบทสนทนาและสายตาที่คุณเฮนรี่มองภรรยาและสื่อสารมาให้ผมกับเหนือ เราสองคนจึงส่งยิ้มให้ พร้อมกับเอ่ยชม หวังว่ามันคงพอจะช่วยอะไรเธอได้บ้าง

“ไรอัน น้องชื่อเพราะจังเลยนะครับ”

คุณรื่นฤดีจึงยิ้มกว้าง พลางก็ยกตะกร้าใบนั้นขึ้นมาแนบอก เธอโยกมันเบา ๆ ราวกับกำลังขับกล่อมทารกน้อยที่นอนหลับอยู่ในนั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ