บทที่ 74 ครัวพังพินาศ

 ราวตีสองภาคีรู้สึกคอแห้งเขาคลำหาน้ำใกล้ตัว แต่กลับคว้าไปโดนบางสิ่งที่นุ่มนิ่ม เขาชักมือกลับด้วยความตกใจ โชคดีที่แสงสว่างของพระจันทร์ส่องกระทบลงมายังเรือนร่างขาวอวบที่คุ้นเคย 

 ไม่อย่างนั้นล่ะก็ เขาคงคิดว่าเป็นผู้หญิงคนอื่นไปแล้ว 

 เหนือฟ้าเริ่มเกาโน่นนี่ยุกยิก เพราะเพลี้ยกับยุงที่บินตอมไปมาหึ่ง ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ