บทที่ 20 เราเป็นศัตรูกัน

พิมพ์ชนกไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเสียเวลายืนอยู่หน้ากระจกนานกว่าปกติเพียงเพราะได้รับข้อความจากผู้ชายคนหนึ่ง

แต่เช้าวันนี้เธอกำลังทำเช่นนั้นอยู่จริง ๆ

ข้อความจากวายุมีเพียงประโยคเดียว

คืนนี้ว่างไหม ผมอยากชวนไปงานเลี้ยงเปิดตัวโครงการใหม่ของบริษัท

เธออ่านมันสามรอบ ก่อนวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง

งาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ