บทที่ 42 KARMA 41 | ไม่มีที่ให้ยืน

เพราะไม่รู้จะไปไหนจึงเลือกที่จะกลับบ้าน หนึ่งทุ่มเศษๆ เลยมื้อเย็นของตระกูลเอกอมรสิริเรียบร้อยแล้ว แม้กระเพาะจะร้องประท้วงว่าไม่มีอะไรตกถึงท้องตั้งแต่เช้า แต่พันนาราในตอนนี้ไม่มีความอยากอาหาร

เธอเหนื่อย...

“พั้นช์”

การถูกเรียกผ่านเสียงเข้มสั้นๆ ก็เพียงพอให้คนกำลังมีเรื่องให้คิดสะดุ้ง พันนารามองไปทางห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ