บทที่ 7 KARMA 6 | บุญคุณ-ความแค้น
ไม่กี่นาทีหลังจากนั้นพันนาราจึงออกมาจากห้องน้ำในสภาพสวมคาดิแกนกันหนาวเรียบร้อย เตรียมใจเอาไว้แล้วว่าหากออกมาเจอหน้าหล่อๆ ของเขายืนยิ้มล้อเลียนจะเบะปากร้องไห้ให้รู้สึกผิดกันไปข้าง ทว่าแผนร้ายที่เตรียมเอาไว้กลับไม่ได้ใช้ เพราะผู้มีพระคุณไม่อยู่หน้าห้องน้ำหญิงแล้ว
คงเพราะรู้สึกกระดากที่ต้องยืนตรงนี้ แม้ตอนนี้จะดึกมากแล้ว แต่ที่นี่ก็ยังเป็นปั๊มยี่สิบสี่ชั่วโมงที่มีรถขับเข้ามาพักเป็นระยะ การที่ผู้ชายมายืนชะเง้อคอมองเข้ามาในห้องน้ำสตรีคงไม่แคล้วถูกครหาว่าเป็นพวกโรคจิต
พันนาราเดินเขย่งเท้าข้างที่เจ็บมาถึงบิ๊กไบค์หน้ามินิมาร์ต แม้ร่างกายที่ถูกกระชากลากถูจะเจ็บมาก แต่ก็ไม่เท่าความอายเรื่องวีรกรรมเปิดกระโปรงให้ผู้ชายดูพั้นช์น้อย ตอนนี้เขาสวมหมวกกันน็อกยืนพิงรถรอเธอด้วยท่าทีสบายๆ หญิงสาวมองคนสวมเชิ้ตขาว บิ๊กไบค์สีขาว และหมวกกันน็อกสีขาว จากนั้นจึงขยุ้มเดรสกระโปรงพลิ้วของตนเองด้วยความประหม่า
ที่เลือกสีขาวให้เธอเพราะตัวเขาชอบสีขาวหรือเปล่า
ใครจะกล้าถาม...
“ใส่ได้ไหม”
คนถูกถามทำหน้างอแต่ยอมพยักหน้าตอบ ส่วนคนล้อเลียนความโก๊ะของเธอไม่เลิกก็หัวเราะออกมาด้วยความพึงพอใจ จากนั้นจึงช้อนตัวพันนาราขึ้นไปนั่งหน้ารถ และเอาตัวเองขึ้นมาคร่อมยกแขนจับแฮนด์บิ๊กไบค์กั้นเธอเอาไว้อย่างเคย
“พักที่ไหน”
“คอนโดติดถนนใกล้มหาลัย M ค่ะ”
เขาพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย กด GPS ปักหมุดจุดหมายให้นำทางไปยังคอนโดมิเนียมหรูตามที่นักศึกษาสาวบอก ซึ่งใช้เวลาเพียงสิบห้านาทีเท่านั้น
หญิงสาวถูกอุ้มมาส่งถึงหน้าตึก พอเท้าแตะพื้นก็รีบยกมือไหว้ขอบคุณอีกชุดใหญ่
“วันนี้ไหว้พี่สามรอบแล้ว ถ้าไหว้อีกทีเอาน้ำอบมาสรงน้ำได้เลย” เขาแซวเด็กมารยาทดีที่ขยันยกมือไหว้กันไม่หยุด
“พั้นช์รู้สึกขอบคุณพี่มากจริงๆ นี่คะ ไม่รู้จะตอบแทนยังไง” เธอจ้องหน้าเขาขอความเห็น ส่งสายตาอ้อนวอนให้เขาขออะไรสักอย่างเป็นค่าตอบแทนเพราะตนเองที่คิดเองไม่ได้
“งั้นก็เลี้ยงข้าวสิ”
เธอโยนหินถามทางมาขนาดนั้นมีหรือเขาจะไม่คว้าเอาไว้ จังหวะที่เฝ้ารอมานาน ทำให้ฝ่ายชายยิ้มกริ่มพึงพอใจกับความไม่ทันคนของนักศึกษาสาว
“ได้ค่ะ พั้นช์จะเลี้ยงข้าวพี่ มีร้านโปรดไหมคะ” เสียงใสตอบรับทันควัน ลืมคิดไปเสียสนิทว่าเขาเองก็เป็นคนแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกัน
แม้แต่ชื่ออีกฝ่าย พันนาราก็ไม่ทราบ
“มี แต่บอกไปน้องพั้นช์คงไปไม่ถูก พรุ่งนี้พี่ขับรถไปรับดีไหม”
คำถามของเขาไม่ได้รับการตอบรับทันที คนรอคำตอบอ่านสายตาที่เอาแต่จับจ้องบิ๊กไบค์ตนเองก็เข้าใจได้ พันนารากำลังกังวลเกี่ยวกับการนั่งซ้อนมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ในสภาพชุดนักศึกษา
คนตัวเล็กคิดว่าเป็นเรื่องไม่เหมาะสม หากต้องใส่ชุดสถาบันนั่งด้านหน้าให้ผู้ชายยกมือกอดทางอ้อมแบบคืนนี้อีก
“พี่ขับรถไปรับ ไม่ให้คนน่ารักนั่งมอเตอร์ไซค์หัวฟูหรอก”
เขาทั้งเสนอ ‘รถยนต์’ และเอ่ยปากชมว่าเธอ ‘น่ารัก’
นักศึกษาสาวจึงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธข้อเสนอแสนใส่ใจจากผู้ชายตรงหน้า
“ได้ค่ะ แต่พั้นช์ขอหลังเลิกเรียนนะคะ”
“สภาพแบบนี้ยังจะไปเรียน?”
“พรุ่งนี้มีวิชาที่ไม่ถนัดค่ะ ไม่อยากพลาด กลัวไม่รู้เรื่อง”
คนได้ฟังพยักหน้าเข้าใจคนแก่เรียน หยิบโทรศัพท์เครื่องสีขาวออกมาจากกระเป๋าตนเองยื่นให้คนตัวเล็กรับ
พันนาราที่รับมาด้วยความงุนงงก็เอาแต่ถือค้างไว้ ไม่รู้ว่าเขาอยากได้ช่องทางติดต่อไหนจากตนเอง
“เบอร์โทร” เสียงทุ้มเจือเสียงหัวเราะบอกคนโก๊ะอย่างเข้าใจ
คนถูกล้อเลียนก้มหน้างุด รีบกดหมายเลขสิบตัวยื่นโทรศัพท์คืนเจ้าของเครื่อง และนิ้วโป้งเรียวของคนตัวโตกว่าก็กดโทรออกมายังเครื่องเธอทันที
‘ครืด... ครืด...’
เขากดตัดสายทิ้ง จากนั้นจึงยิ้มและเอ่ยแนะนำตัวกับเธออย่างเป็นทางการ
“พี่ชื่อรอน ยินดีที่ได้รู้จักนะครับน้องพั้นช์...”
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ พี่รอน” เธอส่งยิ้มกว้างจนเห็นเหงือกชมพูด้วยความดีใจที่เขายอมบอกชื่อ ยกมือขึ้นโบกลาเพื่อขอตัวขึ้นห้องพักผ่อน “พั้นช์ขอตัวก่อนนะคะ กลับดีๆ”
“ครับ ให้พี่ส่งข้อความหาหลังถึงห้องไหม น้องพั้นช์จะได้ไม่เป็นห่วง”
เขาขอคอนแท็กต์อย่างอื่นของคนตรงหน้าอย่างมีชั้นเชิง ซึ่งคนตัวเล็กก็รีบพยักหน้าตอบรับอย่างว่าง่าย ส่งคิวอาร์โคดไอจีตนเองให้อีกฝ่ายสแกนทันที
“พั้นช์ใช้ไอจีเป็นหลักค่ะ”
“ครับ ลงรูปเก่งมาก”
นิ้วโป้งเคาะจอตนเองสองครั้ง ส่งแจ้งเตือนแบบสั่นไปยังเครื่องคนตัวเล็ก และเมื่อพันนาราก้มมองรูปที่อีกฝ่ายกดไลก์มา กลับเป็นภาพที่เธอลงรูปคู่กับพี่ชายที่อังกฤษก่อนขึ้นเครื่องกลับมาไทย
“ถึงห้องแล้วพี่ทักหา ถ้าง่วงก็หลับได้เลย ไม่ต้องรอตอบ”
“ค่ะ พั้นช์จะรอนะคะ” เธอโบกมือให้เขาอีกครั้ง จากนั้นจึงหมุนตัวเดินเข้าไปในอาคาร
เพียงแค่คล้อยหลังเจ้าของดวงหน้าสดใส รอยยิ้มอบอุ่นที่มีประดับใบหน้าก็พลันเปลี่ยนเป็นความเย็นชา
รณธีร์ยืนมองคนตัวเล็กเดินกะเผลกเข้าไปในลิฟต์จนลับตา จากนั้นจึงบิดบิ๊กไบค์ขับออกไปด้วยความเร็วที่เหนือกว่าตอนที่พาเธอกลับมาส่งพื้นที่ปลอดภัย
โชคดีชะมัดที่เขาสะกดรอยตามเธอเอาไว้ จากตอนแรกตั้งใจจะเข้าไปรุกจีบแบบคนทั่วไป จึงได้ใจด้วยการพ่วงตำแหน่งองครักษ์พิทักษ์เจ้าหญิง
เพียงแค่คิดว่าหากตนเองตัดสินใจผิด ยืนมองพันนาราถูกผู้ชายย่ำยีในระยะไกลนานกว่านี้อีกนิด เหยื่อที่เล็งไว้คงหลุดลอย และแผนที่วางเอาไว้ตั้งแต่ต้นคงล้มระเนระนาด
“หึ...”
มุมปากหนายกยิ้มด้วยความพึงพอใจ เมื่อนึกถึงท่าทีที่เธอมีต่อเขาในวันนี้ราวกับเป็นเจ้าชีวิต
ภาพรูปถ่ายคู่กับพี่ชายบ่งบอกถึงความสัมพันธ์เหนียวแน่นของสองพี่น้อง หากวันหนึ่งเธอรู้เข้าว่าการที่ตนเองกลายเป็นนางเอกคลิปโป๊ว่อนอินเทอร์เน็ตมีสาเหตุมาจากพี่ชายสุดที่รัก ผู้หญิงคนนั้นจะยังเทิดทูนไอ้เวรนั่นไว้บนหิ้งอีกหรือเปล่า
ต่อไปเขาจะสอนในเรื่องที่เธอไม่รู้ ให้ในสิ่งที่ผู้ชายที่ไหนก็หามาประเคนเธอไม่ได้ เสพติด คลั่งไคล้เขาให้หัวปักหัวปำ หลังจากนั้นเขาจะขยี้ความรักที่เธอมอบให้ไม่เหลือแม้แต่เศษธุลี
บิ๊กไบค์สีขาวขับมาจอดหน้าคอนโดมิเนียมของเพื่อนสนิทที่บัดนี้ตนเองซื้อต่อจากครอบครัวของธีรกิต ถอดหมวกกันน็อกหลุบตามองรอยเลือดของเพื่อนที่ยังไม่จางหาย แม้การตายของเพื่อนจากผ่านไปหลายเดือนและเห็นว่ามีพนักงานคอยขัดทำความสะอาดหลายครั้ง
ราวกับร่องรอยนี้จะเป็นสิ่งย้ำเตือนความแค้นที่ธีรกิตฝากเขาสะสาง อะไรที่มันรักเขาจะเป็นคนทำลาย ไอ้เลวกับอีชั่วนั่นจะต้องพังและตายตกตามเพื่อนเขาไป
