บทที่ 104 ต้องออกโรงเอง

“คุณหม่อนครับ ต้นนี้ครับ แขบอกว่าต้องปลูกบนต้นไม้ที่ผิวขรุขระ” อลงกรณ์ที่มองท่าทีของเธออยู่นานเอ่ยขึ้น พร้อมกับมองมายังต้นไม้ต้นไม่ใหญ่มากที่อยู่ใกล้ตัวเขา หญิงสาวเดินมาหาต้นไม้ที่เขาบอก เธอเดินวนรอบต้นก่อนจะเขย่งเอากล้วยไม้ไปประกบตรงกิ่งด้านบน มือที่จับไม่ถนัดนักทำเชือกที่กำลังจะผูกตกลงมา อลงกรณ์ก้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ