บทที่ 109 เก็บเล็กผสมน้อย

พิมพ์แขวางโทรศัพท์มือถือไว้บนโต๊ะทำงานของอินทร ก่อนที่จะเดินถอยหลังแล้วชนกับเจ้าของโต๊ะเต็มแรง อินทรแกล้งรวบร่างบางไว้ในอ้อมแขนไม่ยอมปล่อย ปล่อยให้เธอดิ้นรนขลุกขลักอยู่อย่างนั้น ทั้งดิ้นทั้งแกะมืออยู่นานก็ไม่ยอมหลุดออกมาได้จนเธอเองเริ่มเหนื่อย “ปล่อยค่ะ” มือเรียวตีลงบนมือใหญ่ที่รวบเอวเธอไว้

“จะปล่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ