บทที่ 136 ร้ายกาจ

กระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่าที่ถูกเขียนแล้วขยำปาทิ้งลงบนพื้นจนเกลื่อนก็ยังไม่สามารถทำให้คนเขียนรู้สึกมั่นใจในสิ่งที่เขียนลงไปได้สักที ร่างที่กำลังนั่งไขว่ห้างด้วยขาข้างขวาทับข้างซ้ายเพื่อใช้ขาข้างขวาสำหรับเป็นพื้นที่รองกระดาษเขียนจดหมาย มือซ้ายที่ถือกระดาษเขียนจดหมายวางไว้บนที่วางแขน มือข้างขวาก็จับปากกาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ