บทที่ 137 ยิ่งงอนมากยิ่งรักมาก

บานประตูห้องทำงานถูกผลักเข้ามาช้า ๆ ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาของคนผลักจะโผล่หน้าเข้ามา วันนี้เขาเข้าทำงานช้ากว่าปกติ อยากดูอารมณ์คนขี้งอนว่าจะชะเง้อคอรอรึเปล่า แต่เปล่าเลย เธอกลับวุ่นวายอยู่กับงานบนโต๊ะไม่ว่างจะหันหน้ามามองเขาด้วยซ้ำ

“มอร์นิ่งครับ เบบี๋ ขอโทษนะครับวันนี้ผมมาสายไปหน่อย” อินทรเอ่ยทักคนรั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ