บทที่ 15 ไร้คำอวยพร

“ยังไงหรือคะ”

“เขาบอกว่ากำลังทำขนมให้ทีปกรอยู่ แถมขอวางหูจากผมก่อนด้วยนะครับ บอกว่าทีปกรรอกินขนม ดูสิเขาไม่คิดเลยว่าผมจะน้อยใจ” พูดพลางหัวเราะหึหึในลำคอ พร้อมหันมาโอบเอวคนรักเดินออกไปเมื่อล็อคประตูบ้านเสร็จ

ภาพสองหนุ่มสาวที่เดินหัวร่อต่อกระซิกกันออกมาจากบ้านช่างหวานจับใจ อลงกรณ์มองภาพนั้นอย่างอดรู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ