บทที่ 33 คนที่อยู่ในห้วงคำนึง

“ของคุณหม่อนจะหวานกว่านี้อีกนิดนึงครับ แล้วก็เค็มกว่าอีกหน่อย เปรี้ยวน้อยกว่านี้นิดนึงครับ” พิมพ์แขพยักหน้าหงึกหงักเป็นการรับรู้ เธอรู้สึกดีมากขึ้นที่ได้รับคำตอบอย่างตรงไปตรงมา

“แต่รสนี้ผมก็กินได้ครับ” พูดพลางตักแกงส้มใส่จานแล้วตักไข่เจียวกินไปพร้อมกันแล้วก็เอื้อมมาตักผัดวุ้นเส้นที่แปลงร่างมาจากกุ้...