บทที่ 47 ทวีคูณ

“คุณยังไม่ได้มองหน้าแขเลยนะคะ” เธอท้วงขึ้น

“ถ้าผมหันไปมองก็ขับรถตกถนนกันพอดีสิครับ ทางโค้งซะด้วย ผมเลยใช้ความทรงจำตอบแทนไปก่อน เพราะผมจำได้ว่าแต่งหน้าเสร็จใหม่ ๆ คุณแขสวยแค่ไหน” ตอบกลั้วหัวเราะ พร้อมหันไปมองหลังจากขับรถผ่านช่วงอันตรายไปได้ อมยิ้มนิด ๆ เมื่อเห็นใบหน้าคนที่นั่งทำหน้ามุ่ยอยู่ข้าง ๆ

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ