บทที่ 60 ผมลืมตัว

“คุณช่อเอื้องใช่ไหมคะ” พิมพ์แขถามขึ้น

“ครับ” อินทรตอบกลับมาสั้น ๆ น้ำเสียงนั้นปนเศร้านิด ๆ เขารู้สึกไม่สบายใจมาหลายวัน ตั้งแต่เจอช่อเอื้องที่ผับในวันนั้น ทั้งความรู้สึกผิดที่เกิดขึ้นจากการที่เป็นต้นเหตุให้คนสองคนเจ็บปวดทั้ง ๆ ที่เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ เขายังจำคำพูดในวัยเด็กได้ดี แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ