บทที่ 62 ความคิดที่ซับซ้อน

“แต่ต่อไปพี่แขจะไปกินข้าวด้วยทุกวันแล้วนะคะ พี่อินทรคงจะหายเหงา” มัทนพรเอ่ยขึ้น

“ก็คงงั้นมั้งครับหม่อน พี่ก็อยากให้ถึงวันนั้นเร็ว ๆ” อินทรตอบพร้อมยิ้มเขิน ๆ ก่อนจะมองหญิงสาวที่นั่งเงียบอยู่ข้าง ๆ แล้วเงยหน้าไปมองมธุรินซึ่งกลับมานั่งที่เดิม

“เฮ้อ โล่งอก กินต่อได้แล้ว” เธอนั่งเสร็จก็พูดขึ้นมา

“แกยั...