บทที่ 18 บทที่ 17 อดีตที่ยังฝังใจ

บทที่ 17 อดีตที่ยังฝังใจ

ท่ามกลางบรรยายกาศสุดร่มรื่น เสียงน้ำจากลำธารเหมือนเสียงเครื่องดนตรีคลอเบาๆ

มีรถยนต์อีกคันเคลื่อนตัวเข้ามาช้าๆ ข้าวหอมและเพื่อนๆหันไปมองตามต้นเสียงก็ต้องตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

ปัง!

“ปิดเบาๆหน่อยดิวะไอ้ฟ้า” เสียงโหวกเหวกโวยวายดังตามมาหลังจากเสียงปิดประตูรถดังลั่น

“รถมึงแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ