บทที่ 48 บทที่ 47 คุณโจรปล้นใจ

บทที่ 47 คุณโจรปล้นใจ

“แหะๆ กลัวคุณพ่อจะตักไม่ถึงครับ” สายฟ้าหัวเราะแห้งเมื่อเจอกับสายตาเย็นชาที่เต็มไปด้วยความกดดันจากว่าที่พ่อตา

จะดุไปไหนเนี่ย กลัวจนหัวหดหมดแล้ว เมื่อกี้ก็ไม่รู้ว่าคิดอะไรถึงได้อยากจะไปกวนบาทาป๊าข้าวหอม

“อะแฮ่ม กินของเอ็งไปเถอะไอ้หนุ่ม” มองหน้าลูกสาวแล้วก็ใจอ่อน ยอมเก็บความโมโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ