บทที่ 54 บทที่ 53 พักใจ

บทที่ 53 พักใจ

         ท้องฟ้าข้างนอกมืดสนิท ขาทั้งสองข้างชาวาบจนแทบขยับไม่ได้ ข้าวหอมนั่งอยู่ที่เดิมท่าเดิมเกือบสามชั่วโมง

         จนถึงตอนนี้ที่คนอื่นๆในบ้านกลับมาหมดแล้ว แต่เฮียสายฟ้าก็ยังไม่กลับมา

         ติ๊ง!

         หน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบท่ามกลางความมืดมิดในห้อง ข้าวหอมปรายตามองเพียงเสี้ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ