บทที่ 15 ไม่ว่าเธอจะเคยเป็นใคร

“... พูดอีกทีสิ”

“อะ... อะไรนะ” ฉันเอ่ยปากถามออกไปเพราะรู้สึกว่าจู่ๆ ก็หูฝาดไปซะเฉยๆ ขี้ดินรีบโยนโทรศัพท์นั่นทิ้งไปทางอื่น เขาจ้องมองฉันนิ่งงันในขณะที่จะคว้ามือของฉันมาจับเอาไว้แน่นกว่าเก่า ฉันสะอื้นฮัก รีบมองเขา แล้วจู่ๆก็พูดอะไรไม่ออกขึ้นมา “กะ... ก็”

“พูดอีกที เร็ว!”

“ฉะ... ฮึก!” ฉันสะอื้นออกมาเส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ