บทที่ 16 ตอบไม่ได้

“กับฉันเนี่ย... รู้สึกยังไงเหรอ?”

มือที่ถือขวดยานั้นชะงักลงทันทีที่ได้ยินคำถามนั้นจากปากของฉัน พอรู้สึกตัวอีกทีฉันก็รีบตะครุบปากของตัวเองเเทบไม่ทัน จ้องมองร่างสูงที่มองกลับมาอย่างไม่เชื่อสายตาด้วยความรู้สึกที่อยากจะเอาหัวโหม่งกำแพงแรงๆ สักรอบให้ความจำเสื่อม ลืมไปซะว่าตัวเองเคยพูดอะไรออกไปก่อนหน้านี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ