บทที่ 30 Race in my heart จบ.

เข่าของฉันอ่อนจนต้องทรุดตัวนั่งลงกับพื้น...

“เอ่อ... คุณครับ”

“มันไม่จริง... ใช่มั้ยคะ” ฉันไม่ได้ยินเสียงของคุณหมอเลยสักนิด สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้คือเสียงกระซิบถามอย่างไม่เชื่อหูเท่านั้น

“...”

“มันไม่จริง...”

“ทั้งหมดเป็นความจริงครับ” น้ำตาของฉันไหลลงมาอย่างหนักหน่วง ในขณะที่มี๊และพี่เครย์จะเดินเข้ามา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ