บทที่ 8 that make me crazy

“อ่า... เวร”

ฉันมองตามต้นเสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคย ก็เห็นร่างสูงของขี้ดินในชุดเสื้อกล้ามลายทางที่กำลังนั่งยกดัมเบลอยู่ เหงื่อที่ขมับของเขาผุดขึ้นมาให้เห็นอยู่ประปราย พร้อมกับแขนที่ปรากฎกล้ามเนื้อขึ้นมาที่กำลังสั่นนิดๆ ก่อนที่ขี้ดินจะสบถออกมาเบาๆ แล้ววางดัมเบลนั่นลงกับโต๊ะอย่างกระแทกกระทั้น

“ขี้ดิน เป็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ