บทที่ 7 ขั้นตอนการเลือกคู่ของเเม่พันธุ์
"อะ อะไรนะ?"
เรย์นิ่งไปสามวินาทีเมื่อได้ยินประโยคดังกล่าว พลางตบหน้าผากของตัวเองเเรงๆเพื่อเรียกสติ เเต่นั่นก็ยังไม่พอ เขาจึงตะโกนออกมาดังๆท่ามกลางสายตาสองคู่ที่จ้องมองมา
“นี่มัน Tender ฉบับโลกอนาคตเหรอวะ!??”
เป๊ปโป้กะพริบไฟที่ดวงตาหนึ่งครั้ง คล้ายกำลังประมวลผมจากถ้อยคำดังกล่าว เพียงครู่เดียวเท่านั้น...เป๊ปโป้ก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ
“ระบบจับคู่อัตโนมัติของเรามีความแม่นยำ 99.82% ค่ะ เหนือกว่า Tender ในโลกมนุษย์อย่างมีนัยสำคัญ!”
“กูประชด!!”
เรย์เดินวนในห้องอย่างร้อนรน มือหนึ่งทึ้งหัวจนเส้นผมกระเซอะกระเซิง อีกมือลูบหน้าลูบตาไปมาเหมือนพยายามสงบสติอารมณ์
เเต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เป๊ปโป้รู้สึกสำเหนียกเลยเเม้เเต่น้อย มันยังคงเอ่ยต่อไปด้วยน้ำเสียงร่าเริง
“และเพื่อให้การตัดสินใจของแม่พันธุ์มีข้อมูลครบถ้วน ระบบจะเปิดเผยใบสมัครของผู้ทาบทามทั้งหมด รวมถึงข้อมูลพันธุกรรม ประวัติอาชญากรรม และคะแนนจริยธรรมของแต่ละรายค่ะ”
ใบหน้าของเรย์เขียวคล้ำขึ้นมาทันที ให้ตายเถอะ! จักรวาลนี้ต้องการอะไรจากผู้ชายหุ่นล่ำๆอย่างเขากันวะ!
“เป๊ปโป้มึงฟังให้ดีๆนะ กูไม่ได้ต้องการเลือกผัว กูเเค่อยากกลับบ้าน มึงเข้าใจมั้ย?”
"ขอปฏิเสธค่ะ เพราะตอนนี้ดาวโลกไม่มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์หลงเหลืออยู่เเล้วค่ะ เเม่พันธุ์M001 คือรายสุดท้าย"
"อะ อะไรนะ"เรย์เเทบจะล้มทั้งยืนเมื่อได้รับรู้ความจริง ในตอนเเรกเขาคิดเเค่ว่าถูกลักพาตัวมาทำการทดลองบ้าๆบอๆ เเต่ก็ไม่คิดว่าโลกทั้งใบจะไม่มีมนุษย์เหลือรอดอยู่เลย
"เเต่เนื่องจากมนุษย์เป็นเเม่พันธุ์ที่ดี รักเเละทะนุถนอมตัวอ่อน ปรับตัวได้ง่ายในสภาพเเวดล้อมต่างๆ เเละยังมีลักษณะทางกายภาพที่โดดเด่น ลูกดก สามารถผสมพันธุ์ได้ตลอดเวลา
เราจึงต้องทำการอนุรักษ์มนุษย์เอาไว้สุดความสามารถ เเละหากทางเราสามารถผสมเเม่พันธุ์มนุษย์กับสปีชีส์อื่นได้สำเร็จ ตัวอ่อนที่เกิดมาก็มีเเนวโน้มจะได้รับยีนเด่นของเผ่าพันธุ์มนุษย์ค่ะ"
".....!!"
เหมือนโลกทั้งใบถล่ม เขากระพริบตาปริบๆ ไม่คิดว่าการโดดลงมาจากตึกเเปดชั้นจะทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ พวกมันไม่ใช่เเค่ต้องการอนุรักษ์เผ่าพันธุ์หายากระดับจักรวาล ยังใช้เขาเป็นเครื่องกำเนิดไข่อีกด้วย
ให้ตายเถอะ...เขากำลังฝันบ้าอะไรอยู่เนี่ย!
"ไม่ต้องตกใจนะคะ“
ทันใดนั้น… ภาพโฮโลแกรมขนาดยักษ์ก็ฉายขึ้นกลางห้อง บนจอปรากฏรายชื่อสิ่งมีชีวิตจากดาวต่างๆกว่า 30 สปีชีส์ให้เลือกสรร แต่ที่สะดุดตากว่าชื่อไหนๆ คือรายชื่อสามอันดับแรกที่ขึ้นแถบสีทองอร่ามโคตรเด่น!
รายชื่อตัวเต็ง: ผู้เสนอสิทธิ์ดูแลระยะยาว
1.) โซลแซร์ก เซอร์อัส สายพันธุ์เนออส เผ่านักรบชั้นสูง
2.) ราลซีน สายพันธุ์ซีเรนคอร์ปส์ นักวิทยาศาสตร์ระดับจักรวาล
3.) อาร์คไวล์ สายพันธุ์เฮดรานิกซ์ ระดับผู้ควบคุมเผ่าพันธุ์
เรย์หันไปมองแต่ละชื่อ จากนั้นก็หันไปมองเจ้าตัวจริงที่ยืนเรียงกันอยู่ในห้องด้วยสายตาลุ้นระทึก
“โอ๊ยยยยยย พวกมึงคิดว่ากูเป็นของเเถมลดราคาหรือไง ถึงได้มาต่อเเถวกันเป็นพรวนขนาดนี้!”
อาร์คไวล์มองเขาเงียบๆ ขณะที่เเซร์กขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความงุนงง ส่วนราลซีลนั้น…กำลังจดสถิติความวิกลจริตของเเม่พันธุ์มนุษย์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
และยิ่งเรย์เห็นทั้งสามคนยืนอยู่ตรงหน้า ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนอยู่ดงหมาป่าที่พร้อมฉีกขย้ำร่างของเขาให้ขาดออกเป็นชิ้นๆ
“ปะ ป๊าาาาา~! ช่วยหนูด้วยยยยยยยย….ฮึก!”
เรย์ร้องไห้อย่างหนัก เเต่กลับไม่มีน้ำตาออกมาเเม้เเต่นิด ทำให้สายตาสี่คู่ที่จ้องมองมาเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ เเละในตอนนั้นเอง…หน้าจอก็เเสดงภาพของว่าที่พ่อพันธุ์พร้อมกับชีวประวัติยาวเหยียด
“เดี๋ยว! อย่าเพิ่งเปิดประวัติพวกมันให้กูดู! กูยังไม่พร้อม!!”
เสียงตะโกนโวยวายของเรย์ดังลั่นห้อง แต่เป๊ปโป้กลับคิดว่าร่างน้อยๆกำลังดีใจสุดขีด จึงทำการเปิดโหมด จับคู่ผสมพันธุ์ ให้กับมนุษย์น้อยตรงหน้าอย่างเร่งด่วน
“เข้าสู่ขั้นตอนการทดสอบ ความเข้ากันได้เชิงอารมณ์ระหว่างแม่พันธุ์และผู้ทาบทามทั้งสามอันดับเเรก”
เรย์แทบจะล้มทั้งยืน ขณะมองจอโปร่งแสงที่โผล่ขึ้นตรงหน้า ซึ่งมันเเสดงหัวข้อทดสอบที่ทำให้เขาถึงกับขนลุกเกรียวจนเกือบร้องไห้ออกมา ซึ่งหัวข้อบ้าๆมีดังต่อไปนี้…
หัวข้อทดสอบที่ 1: การแสดงออกทางความห่วงใย
หัวข้อที่ 2: ปฏิกิริยาเมื่อสัมผัส
หัวข้อที่ 3: การตอบสนองเมื่อได้รับคำชม
หัวข้อที่ 4: ความสั่นไหวทางอารมณ์เมื่อเผชิญความใกล้ชิด
"พวกมึงเเม่ง!...."เรย์กัดฟันดังกรอด มือทั้งสองกำเข้าหากันเเน่นจนเส้นเลือดขึ้นปูดโปน
“ใครเขียนคำถามพวกนี้วะเเม่ง!? กูจะตบกะโหลกยุบ!”
เขาตะโกนพลางพุ่งเข้าใส่จอโปร่งแสงแล้วเตะหวดเต็มแรง จนเอฟเฟกต์โฮโลแกรมกระพือวูบเล็กน้อยจากเเรงกระเเทก
แต่แน่นอนว่ามันไม่พัง...
และในขณะที่เรย์กำลังเตรียมด่าต่อไปอีกสามยก เป๊ปโป้ก็พูดด้วยน้ำเสียงแสนสดใสราวกับไม่มีอะไรผิดปกติเลยแม้แต่นิดเดียว
“เริ่มจากหัวข้อแรกนะคะ การแสดงออกทางความห่วงใย ขอให้ผู้ทาบทามทั้งสามปฏิบัติตามบททดสอบทันที”
ยังไม่ทันที่เรย์จะทันตั้งตัว เสียงฝีเท้าหนักๆก็ดังขึ้นมาจากทางด้านขวา โซลแซร์กเดินเข้ามาเงียบๆ แล้วหยุดยืนตรงหน้าร่างของเรย์ที่ยังตั้งท่าจะฟาดทุกอย่างที่ขวางหน้า ดวงตาสีเหลืองเข้มจ้องร่างของเขาตั้งเเต่ศีรษะจรดปลายเท้า
“คุณกำลังอยู่ในสภาวะหัวใจเต้นเกิน 100 ครั้งต่อนาที กล้ามเนื้อเกร็ง หายใจถี่ เเละความเครียดสูง”
"เหอะ!"เรย์แค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนตวาดกลับไปด้วยน้ำเสียงเเข็งกร้าว
“ก็แน่สิวะ! มึงคิดว่ากูมาเล่นเกมจีบสาวอยู่หรือไง? ถูกลากมาทำแบบทดสอบจากเอเลี่ยนที่หมกมุ่นอยู่กับมดลูกของกูทั้งวัน"
"......"
"มึงคิดว่ากูควรดีใจใช่ไหม?"
แซร์กไม่โต้ตอบ เขาแค่ยกมือขึ้นแล้วแตะไหล่ของเรย์เบาๆ ซึ่งสัมผัสนั้นอ่อนโยนจนน่ากลัวกว่าการบีบคอเสียอีก
