บทที่ 100 100

    “พาย….” นาทีนั้นปริญหันมามองเห็นหญิงสาวด้วยความตกใจ ก่อนที่เขมมิกาเองก็หันมามองเธอเช่นกัน ทั้งสองคนดูตกใจอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับรีบเดินออกจากร้านมุ่งตรงดิ่งมาที่พีรดาทันที นาทีนั้นหญิงสาวพยายามบอกตนเองว่าจะไม่หนีและเธอต้องมีสติให้มากที่สุด

    “พี่พายสวัสดีค่ะ เอ่อ คือว่า…” เขมมิกามองพีรดาด้วยส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ