บทที่ 22 22

ฝ่ายเจ้าถิ่นคลี่ยิ้มเยือนออกมาอย่างไม่ยอมลดราวาศอก ในเมื่ออยากจะเข้ามาปั่นป่วนจิตใจกันนัก วันก่อนพูดว่า ‘คิดถึง’ ซึ่งเล่นเอาฟุ้งซ่านจนนอนแทบไม่หลับ ตอนจะกลับก็ส่งความ ‘เป็นห่วง’ เหมือนอยากดูแล แต่มาตบท้ายตอนนี้ที่คำว่า ‘เพื่อน’ มันสะเทือนต่อมความรู้สึกที่นึกไปไกลซะเหลือเกิน! ได้! ถ้าจะเล่นเกมแบบนี้ ...