บทที่ 25 25

“หึๆ ก็อยากจะยกดื่มรวดเดียวทำไมล่ะ เธอไม่มีสติเลยรู้หรือเปล่า ยังดีที่จำรหัสเข้าห้องได้น่ะนะ” ปริญพูดด้วยสายตาตำหนิ ใจลึกๆ เป็นห่วง แต่พีรดากลับมองมาอย่างไม่ใส่ใจนัก

“อย่างน้อย ฉันก็ไม่ได้อ้วกใส่นายละกัน ขอบใจที่ไปส่ง” เอ่ยขอบคุณจากใจจริง และที่อยากจะพูดมากกว่านั้นก็คือ ขอบคุณที่เขาไม่ล่วงเกินเธอแม้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ