บทที่ 53 53

จังหวะนั้น เสียงของธามไทก็ดังแทรกขึ้น หมอหนุ่มเดินออกมาจากห้องทำงานพร้อมกับยิ้มทักทายปริญ ก่อนจะเดินเข้าไปโอบไหล่เขมมิกาแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเปิดเผย

“สวัสดีครับหมอธาม โทษทีครับ พอดีรถติดเลยมาช้านิดหนึ่ง” 

ปริญยิ้มให้ธามไทอย่างเป็นมิตร พร้อมกับมองท่าทีของหมอหนุ่มที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ยัง...