บทที่ 57 57

แต่ก็ทำไพยงบริภาษเขาในใจ พร้อมถลึงตาใส่อย่างคาดโทษ แล้วหันไปหาเลาขาฯ สาวที่ทำหน้าเหลอหลาเหมือนยังงงๆ จับต้นชนปลายอะไรไม่ถูก

“เอ่อ ฉันว่าเรารีบไปกันเถออะค่ะคุณขวัญ เดี๋ยวจะดึกเอา เพราะคนแถวนี้ไม่ค่อยตรงต่อเวลา” รีบเปลี่ยนเรื่องและปรับสีหน้าเป็นปกติอย่างรวดเร็ว เพราะไม่อยากตกเป็นฝ่ายถูกไล่ต้อนอยู่ฝ่าย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ