บทที่ 3 ตอนที่ 3 โดนเด็กหลอกฟัน
ตอนที่ 3 โดนเด็กหลอกฟัน
บนเตียงนอนกว้างให้ความรู้สึกอ้างว้างหลังเพลงบอกเลิกกัน ตาคมเหลือบดูเวลา ตอนนี้พระคงออกมาบิณฑบาตแล้ว เหลือก็แต่เขาที่ยังนอนไม่หลับ สี่วันแล้วมั้ง สี่วันเห็นจะได้หลังเพลงบอกเลิกกัน
'เฮียขุน เพลงมีอะไรจะบอก..'
'ครับ?'
'เรา เลิกกัน นะ'
'...'
'เพลงแค่อยากลองมีแฟนดู เฮียขุนไม่ได้แย่เลย น่ารัก ใจดีกับเพลงมาก ๆ แต่เพลงไม่ดีเอง ขอโทษนะคะ' พูดแล้วออกจากห้องไป
เพลงบอกตัวเองไม่ดี เฮียขุนไม่ได้แย่ แต่กูอะ! แย่เลย เธอเพิ่งขอคบเมื่อวานก่อนเอากัน เอากันทั้งคืน ได้นอนก็ฟ้าสว่าง พอได้นอนพักเอาแรงหน่อยบอกเลิกกันเฉย กูผิดอะไร? ที่บอกอยากลองมีแฟน กูสินะ! กูเป็นหนูทดลองใช่ไหม? ทดลองกูซะฉ่ำเลย ทดลองกูซะอาบเลือด พอพอใจแล้วก็ทิ้ง ไม่รอฟังคำตอบเลย
ครั้งแรกในรอบหลายปีเลยมั้งที่เปิดใจมีแฟน แต่มีแค่วันเดียว ไม่ดิ แค่คืนเดียว พอบ่ายหน่อยทิ้งกันเฉยเลย ยังงง กูผิดอะไร? หรือเซ็กซ์เมื่อคืนไม่ดี ถ้าไม่ดีเด็กมันไม่ให้เอาหลายน้ำหรอก เปิดซิงเสร็จจัดครบทุกกระบวนท่า อมดูดเลียหกเก้าจัดหมด บ่ายมาก็จัดเลย โดนทิ้งเหมือนหมาจรจัดเลย!
บอกเลิกไม่ว่า อาจจะเขินอายว่ากันไป แต่หายเลย หายไปสามวัน ทำเขากินแทบไม่ได้นอนไม่หลับมัวแต่ดักรอคุยจนไปเจอที่เลิฟเอกซ์ ถ้าไม่ยึดโทรศัพท์มาก็คงไม่ได้คุยกัน ใช่ไหม? แบบนี้มันหมายความว่าอะไร?
"โดนเด็กขอคบแล้วหลอกเอา"
"โดนเด็กหลอกฟันแล้วทิ้ง?"
"ขอคบแล้วก็เอา เอาเสร็จ เลิก?"
"ไอ้ท่าทางน่ารัก คลั่งรักก็แค่คล้ายว่ารัก?"
"สรุป ไม่รัก.."
"อะไรวะ" อะไรวะเข้าวันที่สี่แล้ว เมื่อคืนที่เธอย้ำก็เหวอจนจับต้นชนปลายไม่ถูก สายตาเด็กนั่นไม่มีเยื่อใยเหลือเลย ต่างจากวันที่เอากันสัด ๆ
ถ้าเพลงบอกไม่ใหญ่ไม่ยาวไม่ใช่ละ ฝังมุกตั้งสามเม็ด กระแทกทีตัวสั่นครางดังขนาดนั้น ลำพังที่มีก็ใหญ่พอตัว แต่คึกคะนองอยากฝัง อยากเจ็บ ทำไมอะ ไม่ชอบเหรอ ไม่ชอบบอกดิ จะได้ไปเอาออกให้ ไม่ใช่บอกเลิกกันแบบนี้
ทิ้งกันไม่ร่ำไม่ลาไม่อาลัยอาวรณ์ บอกแค่ตัวเองไม่ดี แล้วกูดีมากมั้ง ดีตายห่าเลย ดีฉิบหาย ไม่คู่ควรกับเธอสุด ๆ เหรอ?
"ใจร้ายเกินไปว่ะ" ว่าให้เด็กน้อยห้องข้าง ๆ ที่ทิ้งกัน แถมยังย้ำคำว่าเลิกซะเจ็บลึกไปถึงทรวง จนต้องหอบใจช้ำ ๆ โซซัดโซเซเหมือนหมากลับมานอนซมบนเตียงที่เปิดซิงเธอ
แดกเหล้าก็ไม่เมา คุยก็ไม่ได้คุย โดนเด็กย้ำสถานะหน่อย เป๋เลย ไปแทบไม่เป็น
"หรือรุนแรงมากไป?" ไม่น่าใช่ ตั้งแต่เคยมีแฟนมาเขาทะนุถนอมเพลงที่สุดแล้ว ไม่เคยทำกับใครแบบที่ทำกับเธอด้วยซ้ำ งงว่ะ..
10.00 นาฬิกา
เสียงเคาะประตูสลับกับออดดังรัวเหมือนมีพ่อใครตาย ทำคนที่กำลังจะเคลิ้มหลับในรอบสี่วันช้อนตาขึ้นมอง ลุกจากเตียง เดินไม่ต่างจากศพเดินได้ไปกระชากประตู ใจหนึ่งภาวนาให้เป็นเพลงมาขอความช่วยเหลือ แต่กลับไม่ใช่ เพราะเป็นไอ้สองคนที่เขาชิงกลับมาก่อนเมื่อคืนต่างหาก
"มึงนี่เหี้ยนะ พวกกูก็รอกันไปเถอะ"
"แต่กูรอได้นะ มือมาม่าโคตรหอมอะ" บูมเห็นต่าง ดีซะอีกที่ไอ้ขุนไม่อยู่ ความหล่อของเขาจะได้เฉิดฉายบ้าง ทว่าประโยคหยอกล้อกลับเงียบสงัด ผิดวิสัยไอ้ปากปีจอเจ้าของห้อง
"ไอ้ขุน มึงมีสักนะ" ปลื้มตบหน้าขุนปลุกมันที่เหมือนจะเมาค้างให้ลืมตาตื่นล้างหน้าล้างตา จนเมื่อไอ้ตัวดีลืมตา ประโยคร้อน ๆ หนาว ๆ ก็ทำเขากับไอ้บูมเลิ่กลั่ก
"สักแทนกูที"
ThreeP Tattoo
ใครจะแทนใครไม่รู้ แต่ไม่ใช่ปลื้มบูมภูมิแน่นอน เพราะลูกค้ากำชับเป็นพิเศษว่าต้องเป็นช่างสักที่ชื่อขุน ขุนเท่านั้น ขุนคนเดียว แถมยังจ่ายหนัก ให้ค่าตัวมาก่อนตั้งครึ่งแสน ดูจากโพรไฟล์ สวยน่ากระแทกสัด!
"น้องวิวเปย์หนักนะ สัก ๆ ยัด ๆ หน่อยดิ" ปลื้มกระซิบ
"มึงยัดเองดิ กูง่วง"
"เป็นเหี้ยไร นอนไม่พอเหรอ"
"ไม่ได้นอน"
"เป็นเหี้ยไรไม่นอน"
"ก็ไม่ง่วงนอนไม่หลับไง มึงก็ถามโง่ ๆ" บูมตอบปลื้มเสียงดังฟังชัด รีบจัดเตรียมเครื่องมือให้ลูกพี่ขุนอย่างชำนาญ จนถาดสเตนเลสหล่นกระทบพื้นเกิดเสียงดัง
"ลูกค้าจะมาแล้ว พวกมึงหยุดเล่นกันก่อนได้ไหม?" ภูมิประคองซีเซย์ที่ใส่ชุดคลุมท้องมาหยุดพูด คล้ายจะกินหัวพวกมันสามตัว
"มึงรู้ว่ามีงาน ทำไมไม่นอน อย่าไร้สาระให้มันมากไอ้ขุน" ภูมิไม่วายด่าเพื่อนที่สภาพไม่ต่างจากผีเดินได้สีหน้าเอือมระอา
"มาสักแทนกูที ไม่ไหวว่ะ" ขุนตอบเสียงเรียบ
"มึงเป็นอะไร เมื่อวานก็ตาลอย ๆ ดูดกัญชาเยอะเหรอ"
"ไม่ได้ดูด แค่นอนไม่หลับ" แถตอบเพื่อนจนสีข้างถลอก สุดท้ายก็ไม่มีใครยอมสักแทนสักคน ไอ้ภูมิพาเมียไปหาหมอ ไอ้ปลื้มนั่งคุยรายละเอียดภาพ ไอ้บูมเก็บกวาดร้านพลาง จนเสียงหวาน ๆ ดังขึ้น
"สวัสดีค่ะ วิวที่จองไว้ค่ะ"
"สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ" อีกสองสาวที่เดินตามหลังมาพนมมือไหว้ช่างสักรุ่นพี่ไม่ต่างกัน
หลังเสียงหวานดังขึ้น บูมออกมารับลูกค้า เชิญให้นั่งรอ พร้อมเสิร์ฟน้ำหวานเย็น ๆ ขนมกรุบกรอบให้สามสาวได้นั่งเคี้ยวเล่นฆ่าเวลา ทั้งที่ปกติไม่เคยมีบริการแบบนี้มาก่อน หลังเสิร์ฟของว่างจนเกือบจะเสิร์ฟตัวเองให้สาวขย้ำแล้ว เขาก็รีบเดินไปกระซิบขุนที่นั่งพักสายตาข้างเตียงสัก
"นั่นไงน้องคนสวย ๆ ที่กูกับไอ้ปลื้มเจอตอนออกจากลิฟต์อะ คนผมดำ ๆ เห็นยัง โคตรสวย สงสัยต้องไปคอนโดมึงบ่อย ๆ ละ"
"ไหน" ขุนลืมตาเบลอ ๆ หันมอง พลันคิดว่าคงคิดถึงเธอมากไปจนตาฝาด เขาขยี้ตาอยู่นานก่อนจะเพ่งเล็ง
มาขยี้กูถึงที่..กะจะเอาให้ตายตรงนี้เลยสินะ!
"สวยว่ะ สวยสามเลย จัดไหม?"
"จองผมดำ" จองเพลง เพลงที่บอกเลิก ย้ำสถานะเมื่อคืนนี้ อีกสองคนจะทำอะไรช่างหัวมัน ไม่เคยสนใจอยู่แล้ว
"สัด เห็นทีหลังเสือกจะล่อของดี"
"งัดกันสักทีไหม จะได้ไม่ต้องแย่งกัน"
"โอเคมึงผมดำ กูผมน้ำตาลดีกว่า ส่วนคุณวิวไว้ให้ไอ้ปลื้ม"
"แล้วแต่" ถ้าผู้หญิงเล่นกับมึงสองตัวอะนะ ขนาดเพลงที่สอยมาแล้วยังทิ้งกูเหมือนหมูเหมือนหมา ภาวนาให้พวกมึงไม่โดนล่อเฉย ๆ ก็แล้วกัน
"เต็มใจสักให้วิวไหมคะ ช่างขุน.." วิวลุกขึ้นยืน สาวเท้าเดินมานั่งบนเตียงสักเพื่อถามช่างขุน หลังจากช่างสักอีกคนเดินออกไป
"จ่ายเงินแล้วนี่" ขุนตบกลางเตียง สีหน้าไม่สบอารมณ์ เพื่อนเพลงคนนี้เมื่อวานเขาด่าไปหลายคำ ยังมีหน้าโผล่มาเจออีก สุดจะทน
"นอกจากฝีมือดีแล้ว มีอะไรที่ดีอีกบ้าง คะ?"
"ปาก"
"ปากดีเหรอ ก็ดีจริง" นึกถึงถ้อยคำด่าทอเมื่อวาน ทำเจ็บแปลบไม่น้อย แต่เพื่อเอาคืนแทนเพลง เธอจะยั่วโมโหเอาให้สติแตกเลยคอยดู พอโมโหด่ากราดจะถ่ายคลิปประจาน เอาให้เจ้าของธรีพีไล่ออก ให้หมดอนาคตไปเลย ปากปีจอดีนัก
ขุนนั่งใส่ถุงมือมองสีหน้าเยาะเย้ย เดี๋ยวก็เบะปากกลอกตาไปมาอีกหลาย ๆ อย่างของผู้หญิงชื่อวิวนิ่ง เธอแสดงท่าทีแบบนี้หลังด่าเขาปากดีจบ และเพื่อไม่ให้สกิลปากดีที่ลูกค้าอุตส่าห์ชมติดลบ เลยจัดให้..สักประโยค
"มองหน้ากูแบบนี้ทำไม? อีดอก" ขุนพูดเสียงเรียบ สวมถุงมืออีกข้างเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หากคนอื่นมองมาคงเห็นแค่คนสองคนสบตากัน ต่างจากคนได้ยินภาษาดอกไม้เมื่อครู่ที่นั่งนิ่ง ค้างกลางอากาศ ราวกับไม่คิดว่าจะได้ยินถ้อยคำไพเราะจากปากเขา ก็ช่วยไม่ได้ เตือนแล้วอย่าเสือกยังจะเสือกอีกต้องเจอแบบนี้แหละถึงจะถูก
"นะนั่นปากเหรอ!" วิวกัดฟันพูด สมแล้วที่ชื่อเสียงเลื่องลือ ช่างสักคนที่สักคอปากหมา ปากหมามากจริง ๆ
"ถามโง่เหมือนหน้าตา"
"..." จุก ๆ จะทำยังไงดี ด่าหน้านิ่งมาก ไม่แสดงอาการอะไรเลย
"ไม่พอใจอ๋อ?"
"..."
"มีผัวไหม เรียกผัวมึงมาต่อยกับกูดิ"
"..."
"แต่หน้าโง่งี้ไม่น่ามี ใครเอาก็ตาบอดแหละ"
"..." ได้ยินแต่ละประโยคจำต้องกัดฟันกรอด กำมือแน่น ไม่คิดเลยว่าตัวเองต้องเสียเงินครึ่งแสนมาเพื่อโดนด่าขนาดนี้ โดนด่าแบบมาราธอน โดนจนสตั้น ทำตัวไม่ถูก ไม่เข้าใจเพลงทนกับนิสัยพี่ข้างห้องแบบนี้ได้ยังไง หรือมีเหตุผลอะไรมากกว่านั้น ก็ไม่แน่ แอร์บอกเคยเห็นช่างสักชื่อขุนมาห้องเพลงบ่อย ๆ สนิทกันเกินเพื่อนข้างห้องเหรอ? ไม่หรอกมั้ง เพลงไม่ตาต่ำขนาดนี้หรอก
"จะสักตรงไหนอ่า? ไม่เห็นแปะยาชา ทนได้?" เลิกคิ้วถาม ถามเหมือนไม่ได้ด่าได้ว่าอะไรเพื่อนเพลง
"ฉันจ่ายค่าตัวตั้งเท่าไหร่ ช่วยบริการดี ๆ หน่อย"
"เดี๋ยวกูคืน แล้วมึงไสหัวออกจากร้านไปเลย"
"..." ไอ้ช่างสักบ้า!!
"เอาปะ? เดี๋ยวโอนเลย ทิปด้วย ค่ามานั่งโง่ ๆ"
"ไม่ ไม่รับ สักเลย จะสัก" เพื่อเพลงวิวต้องอดทน กัดฟันอีกสักสิบหน ถ้าทนไม่ได้เดี๋ยวไปเอง! ไปหาไม้หน้าสามมาฟาดปากหมา ๆ ไอ้ช่างขุนคนนี้แหละ
"ไม่ชอบคนเรื่องมากว่ะ หัวไม่ไป"
"แล้ว?"
"ตอนนี้สักได้รูปเดียว"
"รูปอะไรช่วยพูดให้ดี ๆ นะช่างขุน"
"รูปตีน เอาไหมสักฟรี"
"..."
"แต่ต้องสักกลางหน้าผาก นะ" เน้นคำว่านะตามหลัง เผื่อบทสนทนาจะดูเบาขึ้น
"ถามจริง ปากเป็นแบบนี้ตั้งแต่เกิดเลยเหรอ"
"เป็นตอนที่มึงผลักผู้ชายมากอดเพลงอะ ถ้าไม่ทำก็ไม่ด่า"
"แล้วเป็นอะไรกับเพลง?"
"ไม่เสือกดิ เป็นเด็กเป็นเล็ก"
"ฉันเป็นเพื่อนสนิทเพลง!"
"ไว้เป็นแม่เพลงก่อน เดี๋ยวจะยกพานไปขอขมา เคนะ" ไหวไหล่เบา ๆ มอง ลุกจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่เดินผ่านหน้าแฟนเก่าไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำหวานมายืนจิบมองเพลงที่นั่งเล่นโทรศัพท์เกร็ง ๆ
