บทที่ 55 ที่ปัดน้ำฝน

          หลังจากทานอาหารทะเลกันจนอิ่ม กวีวัธน์ก็ชวนพราวรวีเดินเล่นระหว่างรออาหารย่อย

มือใหญ่สอดประสานกับมือเรียว เดินทอดน่องไปบนชายหาด ท้องฟ้าเวลานี้มืดสนิท ผู้คนเริ่มบางตา พราวรวีไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้ มันดูน่ากลัวจนต้องยอมให้เขาจับมือไปตลอดทางเดิน

“ฉันว่าเรารีบกลับกันเถอะค่ะ ดูเหมือนฝนจะตกเลยน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ